Enkele foto’s van de audiovisuele Vampyr! performance op 8 mei 2011 in het M HKA, het Museum voor Hedendaagse Kunst in Antwerpen.

Video opname van performance in het M HKA op 8 mei 2011, in het kader van de LAbO III workshop van Champ d’Action in maart.
De visuals werden hier en daar aangepast t.o.v. het slotconcert van LAbO.

Gitaar: Nico Coeck

Tijdens LAbO III in Kunstcampus deSingel (14 >19 maart) werden studenten muziek, dans en beeldende kunst zich o.l.v. Champ d’Action ondergedompeld in de actuele muziek- en klankkunst. Een aantal van de projecten die daar werden uitgewerkt worden nu getoond tijdens een namiddagconcert in M HKA.
LAbO III focuste zich op het werk van de Nederlands/Cypriotische componist en multimedia-artiest Yannis Kyriakides en de Amerikaanse componist Mark Applebaum.

Programma
Yannis Kyriakides – Hydratorizon
Laura Broux & Nico Couck – Vampyr
Yannis Kyriakides – Zeimbekiko 1918
Eva Vermeiren, Ilse Stroobant & Patricia Mai
Mark. Applebaum – Medium
Phil Glass – In Similar Motion
L.uciano Berio – Sequenza XIV (Séraphine. Stragier)
Luciano Berio – Sequenza I (Kalliopi Bolovinou)
Ewa Trebacz –Minotaur (H. Vertstraete)
Mark Applebaum – Theme In Search For Variations I, II, III en IV
Variation on ‘A Theme In Search For Variations’

Tests:
kleur/geen kleur, en zo ja, welke
witte achtergrond/invert
lijnen in rechthoeken veranderen? kromming wordt anders -> uitproberen met audio
segmenten van de ruggengraat vervangen door rechthoeken?

29.04… 18.09.2011

S.M.A.K. brengt met de tentoonstelling ‘Music Stands Still’ een grote expositie van het werk van de Argentijnse kunstenaar Jorge Macchi (1963, Buenos Aires).

Macchi weigert zich te laten onderbrengen in kunsthistorische vakjes. De kwaliteit van zijn werk schuilt in de absolute en complexloze openheid. Met een minimum aan vorm bereikt hij een maximale gewaarwording: als toeschouwer moet je niet proberen het werk te interpreteren, maar het al kijkend ervaren. Zijn beelden (aquarellen, sculpturen, installaties, video’s) zijn vaak fragiel en sober, maar impliceren een samengeperste en soms bijna onstuimige emotionaliteit.

In Incidental Music bijvoorbeeld uit zich deze ‘onhebbelijke’ thematiek in de zinnen, gesneden uit krantenartikels over moorden en ongelukken, die zich vormelijk onopvallend tot notenbalken ontplooien. Ook het werk 5 Notes combineert frêle elementen met blinde agressie, wanneer een lege partituur wordt doorboord met stalen kabels. The longest distance between two points werd speciaal voor S.M.A.K. gemaakt. Enkele honderden zilverkleurige paaltjes met blauwe linten, zoals in de luchthaven, zigzaggen door de ruimte en verbeelden zowel de fysieke begrenzing van een slaafse kuddementaliteit als de mentale openheid van de eindeloze horizon van een immense, azuurblauwe zee.

De tentoonstelling legt de nadruk op Macchi’s artistieke productie van de laatste zeven jaar, aangevuld met een kleiner corpus aan ouder werk dat als een soort accent fungeert. De presentatie in S.M.A.K. wordt in nauwe samenwerking met Macchi ontwikkeld en is ontworpen als een overkoepelend atmosferisch circuit, dat verschillende intuïtieve sferen blootlegt en werken clustert rond gevoelsmatige aspecten als muziek, licht en schaduw, vervaging, openheid en begrenzing die in Macchi’s werk aanwezig zijn.

Macchi lijkt de gave te hebben om al dagdromend en op hypersensitieve wijze door de realiteit te dwalen. Zijn werk suggereert het bestaan van een mysterieuze, unheimliche parallelle wereld onder de oppervlakte van de alledaagse banaliteit.

Interessant voorbeeld van een grafische partituur.